به راستي بعضي از قوانين هر چند مدت احتياج به بررسي مجدد دارد.
يكي از دوستان يه ماه پيش با موتور تصادف كرد و به ديار باقي شتافت...اين هم در حالي بود كه در مسير مدرسه يكي از روستاهاي شهر اين بلا سرش اومد.... ديروز يكي از دوستاي نزديكش را ديدم ...از وضعيت زن و بچه آن مرحوم سؤال كردم...خيلي اظهار تاسف كرد و گفت كه قرار شده طبق قوانين حقوق آن مرحوم به عنوان بازنشستگي حساب بشه و هر ماه به خانواده اش داده بشه كه تا به حال هم وضعيت پرداخت حقوق آن مرحوم به ورثه اش معلوم نشده !!!! واقعاً همكاري كه در راه انجام وظيفه فوت مي كنه را بايد معادل بازنشسته قرار داد؟ آن هم در حالي كه خانواده آن مرحوم به دليل فقر مالي خانه اجاره اي كه در آن ساكن بودند را پس داده و زن آن مرحوم به همراه بچه هاش به خانه پدريش برگشته ...به راستي معلمي كه 16 سال از عمر و جواني خود را در راه خدمت به فرزندان اين مرز و بوم گذاشت و در راه انجام وظيفه خودش جان به جان آفرين تسليم كرد...بايد وضع زندگيش اين جوري باشه؟
نبايد مسؤلي احساس وظيفه كنه و به داد خانواده اي اين چنين برسه تا متلاشي نشند؟